"İran İslam Respublikası 47 ildir ki, öz texnologiyasını istehsal edərək ayaq üstə durmağa çalışır və bütün bu çətinliklərə baxmayaraq, Amerikaya, sionist rejiminə və onların müttəfiqlərinə müqavimət göstərən HƏMAS, Hizbullah və Ənsarullah kimi müqavimət qüvvələrinə dəstək verir. Şübhəsiz ki, bu, yalnız İranın müharibəsi deyil..."
Əslində, bu sualın cavabını hər kəs bilir, lakin xüsusilə ziyalılarımız, jurnalistlərimiz və media qurumlarımız bilmədiklərini iddia edirlər. İran İslam Respublikasında baş verənləri ictimaiyyətə, oxuculara, dinləyicilərə və izləyicilərə çatdırarkən düşmən dilindən istifadə edirlər. Necə də acınacaqlı bir vəziyyət! Bu ölkənin özü Amerikanın təzyiqi və təhdidi altında olduğu halda, onun mediası İranda baş verənləri təsvir edərkən Amerikanın, sionist rejimin və Avropanın dilindən istifadə edir. Onlar öz arqumentlərindən yararlanırlar. Onlar elə bir atmosfer yaradırlar ki, sanki Amerika deyil, İran günahkardır və buna layiqdir.
Təəssüf ki, bir neçə ədalətli media orqanı istisna olmaqla, Türkiyə mediası Qərb müstəmləkə mediası ilə eyni dildən istifadə edir. Onlar İslam Respublikasını dəstəkləmək üçün küçələrə çıxan milyonlarla insanı görməzdən gəlir və inkar edirlər. Lakin onlar Mossad və Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsi tərəfindən dəstəklənən, küçələri və məscidləri yandıran bir neçə min qulduru sanki bütün İran xalqını təmsil edirmiş kimi təsvir edir, "İran xalqı rejimə qarşı üsyan etdi" və "İran rejimi bu gecə süqut edəcəkmi?" kimi başlıqlar yaradır və bununla da Amerikanın və sionist rejimin siyasətinə xidmət edir.
Hər kəs bilir ki, bu quldurlardan başqa İrandakı nümayişlər hər ölkədə adi haldır. Məsələn, hətta Amerikanın özündə belə yüz minlərlə insan immiqrasiya qanunlarına etiraz olaraq küçələrdə nümayiş keçirir. Fransada isə demək olar ki, hər ay yüz minlərlə insan hökumətin siyasətinə etiraz etmək üçün küçələrə çıxır. Bir çox ölkədə tətillər keçirilir və hətta etirazçılar polislə toqquşurlar. Amma heç kim xalqın ayağa qalxdığını, rejimin süqut etdiyini və ya süqut etmək üzrə olduğunu demir. Əslində, bu nümayişlər çox vaxt xəbərə dəyər hesab edilmir.
Şübhəsiz ki, bu qavrayışın və təbliğatın məqsədi Amerika və sionist rejimin İran İslam Respublikasına hücum üçün zəmin hazırlaması, hücumu qanuniləşdirməyə çalışması və xalqı "İrana azadlıq və demokratiya gətirmək, diktator molla rejiminə qarşı İran millətinə kömək etmək istəyirik" yalanı ilə sakitləşdirməsidir.
Təəssüf ki, sabah öz növbəsi ilə qarşılaşması ehtimalı yüksək olan bu ölkənin mediası bu qavrayışa xidmət edir və bu həyasız hücumu asanlaşdırmaqda heç bir problem görmür.
Lakin Amerikanın, İsrailin və onların Qərb müstəmləkəçi tərəfdaşlarının yeganə narahatlığı İranı tabe etmək və İslam Respublikasına nəzarəti ələ keçirməkdir. Amerika Venesueladan istədiyini İrandan da istəyir. Amerika Birləşmiş Ştatları İran İslam Respublikasını digər ölkələr kimi təslim olmağa, neft və təbii qazını Amerika şirkətlərinə təhvil verməyə, imperialist siyasətini təsdiqləməyə və asılı, tabe rejim kimi Şah dövrünə qayıtmağı qəbul etməyə məcbur edir.
İran neft və təbii qazla zəngin bir ölkədir... Hazırkı əhalisinin bir neçə qatını qidalandırmaq gücünə malikdir... Lakin İslam İnqilabından bəri 47 ildir ki, Amerikanın və onun nəzarəti altında olan qlobal sistemin amansız embarqosu altındadır. 47 ildir ki, aclığa, yoxsulluğa və iqtisadi çətinliklərə məhkum edilmiş dəhşətli bir embarqoya məruz qalıb. Neft və təbii qazını satmasına mane olur. Çoxsaylı əsas ehtiyacları əldə etməsinə icazə verilmir.
47 ildir ki, İran İslam Respublikası öz resursları ilə ayaq üstə durmağa, öz texnologiyasını istehsal etməyə çalışır və bütün bu çətinliklərə baxmayaraq, Amerikaya, sionist rejiminə və onların müttəfiqlərinə müqavimət göstərən HƏMAS, Hizbullah və Ənsarullah kimi müqavimət qüvvələrinə dəstək verməyə davam edir.
Şübhəsiz ki, bu, yalnız İranın müharibəsi deyil... necə ki, sionist rejiminə qarşı mübarizə aparan Hizbullah, HƏMAS və digər müqavimət qüvvələrinin müharibəsi də yalnız onların müharibəsi deyil. Bu, Amerika və Qərb müstəmləkəçi güclərinin İslam torpaqlarına istismarçı və talançı işğalına qarşı müharibədir. Və bütün müsəlmanlar bu müharibədə iştirak etməlidirlər. İslam ümməti bu müasir monqol və səlibçi işğalına qarşı birlikdə dayanmalıdır. Ümmətin taleyini müəyyən edəcək bu müharibədə heç kimin bitərəf qalmağa haqqı yoxdur, onlar da...
Sadullah Aydın
Amerika İrandan nə istəyir?
"İran İslam Respublikası 47 ildir ki, öz texnologiyasını istehsal edərək ayaq üstə durmağa çalışır və bütün bu çətinliklərə baxmayaraq, Amerikaya, sionist rejiminə və onların müttəfiqlərinə müqavimət göstərən HƏMAS, Hizbullah və Ənsarullah kimi müqavimət qüvvələrinə dəstək verir. Şübhəsiz ki, bu, yalnız İranın müharibəsi deyil..."
Əslində, bu sualın cavabını hər kəs bilir, lakin xüsusilə ziyalılarımız, jurnalistlərimiz və media qurumlarımız bilmədiklərini iddia edirlər. İran İslam Respublikasında baş verənləri ictimaiyyətə, oxuculara, dinləyicilərə və izləyicilərə çatdırarkən düşmən dilindən istifadə edirlər. Necə də acınacaqlı bir vəziyyət! Bu ölkənin özü Amerikanın təzyiqi və təhdidi altında olduğu halda, onun mediası İranda baş verənləri təsvir edərkən Amerikanın, sionist rejimin və Avropanın dilindən istifadə edir. Onlar öz arqumentlərindən yararlanırlar. Onlar elə bir atmosfer yaradırlar ki, sanki Amerika deyil, İran günahkardır və buna layiqdir.
Təəssüf ki, bir neçə ədalətli media orqanı istisna olmaqla, Türkiyə mediası Qərb müstəmləkə mediası ilə eyni dildən istifadə edir. Onlar İslam Respublikasını dəstəkləmək üçün küçələrə çıxan milyonlarla insanı görməzdən gəlir və inkar edirlər. Lakin onlar Mossad və Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsi tərəfindən dəstəklənən, küçələri və məscidləri yandıran bir neçə min qulduru sanki bütün İran xalqını təmsil edirmiş kimi təsvir edir, "İran xalqı rejimə qarşı üsyan etdi" və "İran rejimi bu gecə süqut edəcəkmi?" kimi başlıqlar yaradır və bununla da Amerikanın və sionist rejimin siyasətinə xidmət edir.
Hər kəs bilir ki, bu quldurlardan başqa İrandakı nümayişlər hər ölkədə adi haldır. Məsələn, hətta Amerikanın özündə belə yüz minlərlə insan immiqrasiya qanunlarına etiraz olaraq küçələrdə nümayiş keçirir. Fransada isə demək olar ki, hər ay yüz minlərlə insan hökumətin siyasətinə etiraz etmək üçün küçələrə çıxır. Bir çox ölkədə tətillər keçirilir və hətta etirazçılar polislə toqquşurlar. Amma heç kim xalqın ayağa qalxdığını, rejimin süqut etdiyini və ya süqut etmək üzrə olduğunu demir. Əslində, bu nümayişlər çox vaxt xəbərə dəyər hesab edilmir.
Şübhəsiz ki, bu qavrayışın və təbliğatın məqsədi Amerika və sionist rejimin İran İslam Respublikasına hücum üçün zəmin hazırlaması, hücumu qanuniləşdirməyə çalışması və xalqı "İrana azadlıq və demokratiya gətirmək, diktator molla rejiminə qarşı İran millətinə kömək etmək istəyirik" yalanı ilə sakitləşdirməsidir.
Təəssüf ki, sabah öz növbəsi ilə qarşılaşması ehtimalı yüksək olan bu ölkənin mediası bu qavrayışa xidmət edir və bu həyasız hücumu asanlaşdırmaqda heç bir problem görmür.
Lakin Amerikanın, İsrailin və onların Qərb müstəmləkəçi tərəfdaşlarının yeganə narahatlığı İranı tabe etmək və İslam Respublikasına nəzarəti ələ keçirməkdir. Amerika Venesueladan istədiyini İrandan da istəyir. Amerika Birləşmiş Ştatları İran İslam Respublikasını digər ölkələr kimi təslim olmağa, neft və təbii qazını Amerika şirkətlərinə təhvil verməyə, imperialist siyasətini təsdiqləməyə və asılı, tabe rejim kimi Şah dövrünə qayıtmağı qəbul etməyə məcbur edir.
İran neft və təbii qazla zəngin bir ölkədir... Hazırkı əhalisinin bir neçə qatını qidalandırmaq gücünə malikdir... Lakin İslam İnqilabından bəri 47 ildir ki, Amerikanın və onun nəzarəti altında olan qlobal sistemin amansız embarqosu altındadır. 47 ildir ki, aclığa, yoxsulluğa və iqtisadi çətinliklərə məhkum edilmiş dəhşətli bir embarqoya məruz qalıb. Neft və təbii qazını satmasına mane olur. Çoxsaylı əsas ehtiyacları əldə etməsinə icazə verilmir.
47 ildir ki, İran İslam Respublikası öz resursları ilə ayaq üstə durmağa, öz texnologiyasını istehsal etməyə çalışır və bütün bu çətinliklərə baxmayaraq, Amerikaya, sionist rejiminə və onların müttəfiqlərinə müqavimət göstərən HƏMAS, Hizbullah və Ənsarullah kimi müqavimət qüvvələrinə dəstək verməyə davam edir.
Şübhəsiz ki, bu, yalnız İranın müharibəsi deyil... necə ki, sionist rejiminə qarşı mübarizə aparan Hizbullah, HƏMAS və digər müqavimət qüvvələrinin müharibəsi də yalnız onların müharibəsi deyil. Bu, Amerika və Qərb müstəmləkəçi güclərinin İslam torpaqlarına istismarçı və talançı işğalına qarşı müharibədir. Və bütün müsəlmanlar bu müharibədə iştirak etməlidirlər. İslam ümməti bu müasir monqol və səlibçi işğalına qarşı birlikdə dayanmalıdır. Ümmətin taleyini müəyyən edəcək bu müharibədə heç kimin bitərəf qalmağa haqqı yoxdur, onlar da...
Sadullah Aydın